مرداب

شبانگاهان در اسمان پرستاره جستجوگر ستاره ام بودم که ناگاه متوجه نوری شدم

نوری که برایم اشنا بود

نوری که اتش زندگیم با ان شعله ور می شد

نوری که بدون ان زندگی ودیگر     هیچ

نابودی

تباهی

نیستی

فنا ................

اری ان نور زیبا ودرخشان رخ نمایی زیبای دوست بود و بس

که مرا به طرف خود می کشاند

خانه ی دوست کجاست؟

منصورم از امروز می خوام براتون نطق کنم